Algemeen . Nieuws . Brieven Mak . Archief
Jakarta, eind mei 2005
Les aan staf en docenten
Uit verschillende verschijnselen verneem ik dat het weekprogramma behoorlijk vol begint te lopen. Kon ik het vorige 'termal' (aaneengesloten college-periode van tien weken, afgesloten met schriftelijke tentamens) nog volstaan met twee morgens lesgeven, nu sta ik al voor drie dagen op het rooster. Bovendien zijn mijn collega Dick Mak en ik door de schoolleiding uitgenodigd om enkele onderwerpen uit de gereformeerde leer voor de staf en de docenten uiteen te zetten tijdens de maandagse weekopening. Dat betekent om vijf uur je bed uit, zes uur je in de auto door de opkomende ochtendspits wringen en om zeven uur klaar zitten in de aula voor schriftoverdenking, gebed en werkbespreking. Ik heb enkele saillante punten uit de eschatologie besproken. Met 'hand-out's' uiteraard en schema's. Het viel me tegen hoe weinig discussie mijn presentaties opgeroepen hebben. Iedereen was wel blij met mijn 'papers' en het gevolg was dat de afdeling Publiciteit al vroeg om artikeltjes voor het tijdschrift Arastamar. Dat kan in eerste instantie eenvoudig geregeld worden, want ik heb nog wat artikelen over diverse onderwerpen in het Nederlands klaar liggen. En ibu Amsy, de zeer actieve bejaarde vertaalster van Litindo levert in zeer korte tijd een mooie vertaling ervan in de bahasa Indonesia. Er hoeft alleen nog een editor aan te pas te komen om er een persklaar product van te maken.
Collega Dick Mak kreeg na mij de kans om onderwerpen uit de gereformeerde ethiek aan de orde te stellen. Hij begon met de positie van de vrouw in de gemeente. Een zeer aangelegen punt op SETIA. Er kwam een heuse discussie op gang! En er zal ook voor de SETIA-kerken nog wel een en ander te bespreken zijn. Om nu te zeggen dat ze de vrouw-in-het-ambt hebben, is te veel gezegd, maar in sommige gemeenten kennen ze wel de 'herderin'. Dus vooral pastoraal werk doen in de gemeente en soms ook wel een dienst leiden (als er geen manlijke voorganger beschikbaar is).
Extensie-programma
Verder was de maand mei vooral een drukke lesmaand vanwege het 'extensie-programma'. Dat is een effect van het succes van SETIA als theologische hogeschool. Uit de regio en uit de buitengewesten komen kerkelijke leiders om zich verder te ontplooien op theologisch gebied. Dit keer is er een programma van drie maanden ontwikkeld op HBO-niveau voor een twintig mensen, jong en oud, pas bekeerd tot rijk ervaren. Zelfs acht papua_voorgangers (waaronder nog twee oud-leerlingen van mijn uit begin tachtiger jaren!) Deze papua's hoef je niet veel meer wijs te maken. Ze zijn degelijk opgeleid op de school in Boma, maar ze volgen de cursus om een erkend diploma te krijgen. Leuk om te doen, want de deelnemers zijn super gemotiveerd. Het kost je wel weer drie dagen per week en dat drie weken lang. Je kunt bij deze cursisten wel je eigen verhaal houden, maar de vragen die ze stellen, kun je niet vanuit de losse pols beantwoorden!
Begeleiding scripties
Bijzonder is het ook om een tiental studenten te mogen begeleiden bij het maken van hun eindscriptie. Vervelend is wel eens dat de voorschriften van het ministerie van godsdienst voor de uiterlijke vormgeving streng nageleefd moeten worden. Je krijgt met de jongelui een goede band. Niet iedereen is even open voor adviezen. En het blijkt dat de meisjes niet aangespoord hoeven te worden om op tijd klaar te zijn. Het is denk ik wel internationaal in de genen van de jongens-studenten om het altijd op het laatste moment aan te laten komen. De limieten zijn onverbiddelijk: wie vrijdag 3 juni zijn hoofdstukken niet ingeleverd heeft, moet het maar zien.
Vakantie
Ik merk dat de energie op raakt. Wat wil je ook na zeven maanden ononderbroken bezig zijn met de colleges. Ik geloof dat we totaal twee zaterdagen weg zijn geweest. Daar staat tegenover de het preek-rooster zeer ontspannen is: hooguit één keer in de maand op de campus preken, en af en toe een meditatie door de week. Het komt wel goed uit dat het verlof voor de deur staat. Er kan weer wat druk van de ketel gehaald worden. En even bezig zijn met andere zaken. Tijd om te 'chillen' dus in de koele Nederlandse zomer.
Overigens wordt het geen echte vakantie, want ik wil overdag veel werken aan mijn proefschrift. Maar de weekends zullen vol zijn met kinderen kleinkinderen en andere lieve mensen...