J. Beeftink

Mag ik me even voorstellen?

Mijn naam is Hans Beeftink, en ik woon in Lageland, vlak bij de stad Groningen.
Hoe ik terecht kwam in het zendingswereldje?
Ach, je weet hoe dat gaat. De zittende penningmeester wil stoppen omdat het werk teveel omvattend wordt en kijkt om zich heen naar een opvolger. Wie van de broeders is cijfermatig een beetje onderlegd? En zo kwam het dat ik werd gebeld met het verzoek of ik bereid was het penningmeesterschap van de "Irian-Commissie" op mij te nemen.
Ik wilde wel en zo werd ik door de kerkeraad (zo spelde je dat toen nog) van Groningen-Noord op 16 december 1985 aangesteld als penningmeester.
Een snelle rekensom leert dat ik inmiddels al heel wat jaartjes mee draai in de zending. Jaren waarin er eraan verknocht ben geraakt.
Wat heb ik veel geleerd in die jaren. En wat is er veel veranderd!
De eerste voorzichtige ontmoeting tussen Joh. Veldhuizen en de koppensneller Bofo.
De overdracht van het zendingsgebied rond Kaisah aan Middelburg.
Het gedwongen vertrek van G.J. van Enk en zijn gezin uit het pas geopende Korowai-gebied.
Het chaotische maar spontane begin van Litindo.
Het einde van de Irian-Commissie en het begin ven de Groninger Zendingsdeputaten.
De herverkaveling van het werk in 2000.
H. Venema die met vrouw en kind naar Setia gaat.
En in al die jaren zie je dat God doorgaat met zijn werk. Ook als wij hier in Nederland soms wanhoopten, vooral toen het brengen van het evangelie in de rimboe onmogelijk werd.
Einde van het zendingswerk, werd wel eens gedacht. Maar niets is minder waar.
Het zendingswerk is veranderd van karakter, dat wel. Maar het is wel zendingswerk gebleven. Mijn werk als penningmeester doe ik nog steeds met liefde, naast mijn dagelijkse werk.
Als fiscalist ben ik werkzaam bij KPMG Meijburg & Co, inmiddels ook al weer 22 jaar.
Met name door de voortdurend veranderende fiscale wetgeving is dat best wel een zware baan, zeker voor de 50-plusser.
Ontspanning op zijn tijd is dan ook belangrijk en die ontspanning vind ik thuis.
Thuis, met mijn gezin op onze boerderij op het platteland van Groningen, waar je de horizon nog kunt zien.
Een plek van waaruit ik nog een aantal jaren mijn werk als penningmeester van de Groninger Zendingsdeputaten hoop te mogen doen.

 terug    naar boven