Dank U wel,

Dank U wel Vader. Dank u wel dat in de middagdienst van zondag 26 januari 2003  Johannes, Mattanja en ik gedoopt mochten worden en we belijdenis mochten doen. Het was een fijne dienst, de mooiste dag van mijn leven tot nog toe.

Dank u wel aanwezigen.  Voor mij persoonlijk is dit een kroon op de eigenlijk al twee jaar durende voorbereiding. Wat een genot om eindelijk belijdenis te hebben gedaan en gedoopt te zijn. Ja u leest het goed twee jaren lang.
Het is allemaal al veel eerder begonnen hoor, dat ik eigenlijk met het geloof in aanraking kwam. Ik stond met mijn ouders op een camping in Annen waar in de zomervakantie gedurende 6 weken een Interkerkelijk rekreatieteam actief was en daar hoorde ik al over God en zong ik liederen uit de Bijbel maar de grote ommekeer kwam pas vele jaren later.

Op mijn werk had ik een collega die later een goede vriend van me werd. Bij Douwe en Hannie kwam ik opnieuw met het geloof in contact. Tijdens een verjaardag van Douwe, die samenviel met Pasen, had ik de keus om daar te wachten of mee te gaan naar de kerk. Ik koos voor het laatste en ging mee naar de kerk. Wat er tijdens die dienst met me gebeurd is, kan ik u niet vertellen omdat ik dat niet weet. Vanaf dat moment is mijn verlangen naar God, Zijn Zoon en Heilige Geest steeds gegroeid en gegroeid. Ik kreeg een totaal andere kijk op het leven, werd een ander mens. Ook vielen er toen een aantal puzzelstukjes op hun plaats. Eind 70'er jaren werd ik ziek, ik bleek een tumor te hebben die onder tegen de hersenstam aandrukte. Hiervoor heb ik twee zware operaties ondergaan.

Tijdens een terugblik op mijn leven bedacht ik dat die tumor wel eens een noodzakelijk kwaad van God zou kunnen zijn om mij bij m'n criminele vrienden weg te halen. Ja, dat moest het zijn. Alles, ja alles komt immers van God. MAAR Hij liet me ook weer beter worden door een team van vaklui te voorzien van de kennis die nodig was om mij te genezen. De restverschijnselen die ik er aan over heb gehouden zijn natuurlijk wel erg lastig maar herinneren mij er elk moment van de dag aan wat Hij voor me heeft gedaan.

Ik zocht toen naar middelen om mijn dankbaarheid te laten zien. Al snel kon ik bij GVGroningen aan de slag als contactpersoon voor Helpman en later als programmeur en een tijdje later werd ik gevraagd om webmaster te worden van Litindo. Dat was voor mij niet genoeg, ik wilde meer weten over God, Zijn zoon Jezus Christus en de Heilige Geest. In het begin heb ik al een hoop geleerd van de fam. Werkman en heb ik een studie van ds. Drost gevolgd. Nu heb ik al een hele tijd hulp van de fam. Noordewier bij mijn reis door de Bijbel waarvoor ik hen bijzonder dankbaar ben. Het houd hier natuurlijk niet op, nee dit is pas het begin van een reis waarvan slechts de voorbereidingen zijn getroffen. Een reis die nog lang zal duren en waarop ik Hem en Zijn woord steeds beter en beter zal leren kennen.
Een reis waarop ik waarschijnlijk nog vele hindernissen zal moeten nemen. Hindernissen om mij scherp te houden, mij ervaring op te laten doen die ik tijdens de rest van mijn reis kan gebruiken en hindernissen om Hem niet te vergeten, Hem te eren en te danken.

U wil ik danken, grote Levensvorst;
Gij hebt gestild mijn honger en mijn dorst.
Uw kracht, uw leven daalde in mij neer;
in uw gemeenschap wil ik blijven, Heer.
(Lied 358 vers 6)

Paul Prak.

 terug    naar boven