|
Marskramer voor God
door ds. Gerrit Riemer
Ik ben een marskramer. Eerlijk waar, ik heb veel in mijn mars. Af en toe moet ik zelfs overgewicht betalen aan een luchtvaartmaatschappij. Een vriend probeerde even mijn koffer te dragen. ,,Allemensen", riep hij uit, terwijl hij zich een breuk tilde, "wat heb je daar allemaal in?!" Het antwoord was simpel. Geen houtsnijwerk. Wel boekdrukkunst, vele kilo's gereformeerde literatuur. ,,Ah", zo riep hij, ,,dat is dus echt gereformeerde theologie! Loodzwaar!" Marskramer anno 2002, ds. Gerrit Riemer Ik vent mijn waar uit in dorpen en steden, daar, waar mijn waar aftrek vindt. Ik probeer goede service te leveren. Dat heb ik van mijn vader, die boekverkoper is. Van hem leerde ik dat je moet weten wat je aanbiedt, dat je moet weten in welke boeken en boekjes de gezonde leer woord krijgt, en in welke juist niet. Geluksvogel De tocht die ik maakte in opdracht van mijn baas gaat dit jaar langs vele eilanden, vele dorpen, steden, kerken, pleisterplaatsen van mensen. Overal ontmoetingen rond het woord. Ik krijg het woord, ik mag uitleggen, adviseren, uitdelen. Zingen en prijzen, danken en bidden omlijsten mijn reis als palmen en bougainvilles, als branding langs witte stranden, geluksvogel die ik ben. Regelmatig voel ik mij een oecumenisch toerist, genietend van broeders en zusters, delend in hun enthousiaste beleving, hun openheid, geloofskracht en godsvrucht. Wat een voorrecht om de eenheid te mogen meemaken, alleen maar omdat we uit genade aan elkaar zijn gegeven, aan elkaar zijn toevertrouwd. Bij-voorbaat-goede-vrienden, en zo veel! Oecumene van Woord en Geest, hartelijk. Voeger waren er 'marskramers' dat zijn mensen die allerlij dingen verkochten. Die namen ze mee in een grote korf (de 'mars') op hun rug. In de tijd van grote Reformatie zijn er heel wat gereformeerde boekjes aan de man gebracht door marskramers! Tekening Hieronymus Bosch Oecumenisch vluchteling? Ik zou het ze allemaal wel gunnen, mijn maten in het Vaderland, waar in de kranten geschreven wordt over dat vervelende Gereformeerde. Ik zou het willen voorschrijven aan alle studenten in Kampen, om eens in het buitenland het Gereformeerde op te snuiven, bij wijze van preventieve therapie, als eye-opener en heart-booster. Om te ondervinden dat Gereformeerd theologiseren wereldwijd als waardevol wordt ervaren, dat het wordt ingeroepen om stand te houden, om kerk te zijn, ark van behoud, op 'de woelige zee van de secularisatie'. Bevrijd van de smalle context, ervaar ik hoe groot de breedte en lengte en hoogte en diepte is... van het gereformeerde denken dat in zijn onverkrampte, oecumenische gestalte de liefde van Christus in het centrum van alle aandacht plaatst. Dát gereformeerde in mijn mars maakt me tot een lichtvoetig marskramer, een welkom globetrotter. Dat vrijwaart mij van de Nederlandse versombering die wij in dit landje onszelf aanpraten. Terwijl toch, naar mijn overtuiging, 'het vrijgemaakte type gereformeerd' langzaam maar zeker bezig is zich op verantwoorde wijze een dynamisch plekje te verwerven'leefbaar' Nederland. Goedemorgen, Heilige Geest
Deze keer ging mijn reis vanuit Nederland langs Sumba, Timor, Roti, Bali en Jakarta over het werk van de Heilige Geest, over de bijzondere gaven die Hij uitdeelde: spreken in tongen, wonderen van genezing, profetieën, visioenen... Waar is dat alles gebleven? Verder kijken dan de aarde
Als marskramer ben ik op weg en ontmoet ik veel mensen. Zoekers zijn het. Wat te doen als je arm bent, of ziek?? Wat te doen als de vensters van je wereld opengaan en je ontdekt dat daarbuiten, ver weg en steeds dichter bij, veel te beleven en te genieten valt? Wat te doen als gebedsgenezers om het hardst roepen dat ze genezingen in de aanbieding hebben, rechtstreeks van God himself? Als je maar gelooft..., als je maar gelooft! |