Programma M.Div, SETIA - GZD

(05-07 juni)
Tussen vier en half vijf beginnen we het overleg in een vergaderzaaltje, precies geschikt voor ons achten: Matheus, Miryo, Bayu, Edo, Sumarno, Thomas, Dick en ik (sstt, hoewel voor een Indonesische opleiding wel erg belangrijk). Vanaf het begin is de sfeer heel ongedwongen en vriendschappelijk. We zijn samen heel serieus met het plan aan het werk (daarvoor zijn we bij elkaar), maar hebben ook plezier met elkaar, of mediteren diepgaand over een bijbelgedeelte. Er zijn diverse laptops aanwezig, een beamer en een printer. En ook een bord (in verband hiermee wordt de naam van Pak Ben genoemd, niet door één van de blanken!). We kunnen meteen van start, want er is inderdaad al heel wat aan voorbereiding gedaan. Er is zelfs al een ontwerpplan in de vorm van een powerpoint-presentatie, waarin de drie onderdelen keurig worden afgewerkt. Er moet nog wel heel wat besproken worden, maar dat kan worden ge-typeerd als schuiven, verder invullen en uitwerken. Het bewijs is geleverd: ze zijn op SETIA best in staat tot het zelfstandig ontwikkelen van een plan. Dick en ik doen wel volop mee in de besprekingen, maar altijd 'in tweede instantie'. We laten het voortouw aan de SETIA-mensen, zodat goed duidelijk is dat dit M.Div-programma SETIA's 'baby' is.

Voor we met ons werk beginnen, gaat Pak Matheus voor in gebed en vraagt de zegen van God over wat we gaan doen. Ons doel is om de naam van God in Indonesia bekend te maken en te verheerlijken. Dat wil SETIA bereiken door o.a. docenten op te leiden die de leer van de Schrift kunnen uitdragen tegen allerlei afwijkende leer in (liberale en neo-othodoxe theologie, charismatische beweging, islamisering). In de eerste sessie ronden we het gedeelte over strategie af en maken een begin met het gedeelte over beleid. Na de avondmaaltijd gaan Bayu, Sumarno en Edo als kleine commissie bepaalde zaken verder uitwerken. De anderen mogen relaxen.

Woensdagmorgen na het ontbijt beginnen we onze bijeenkomst met een meditatieve discussie over Mat. 13:44-46, twee gelijkenissen van Jezus over het koninkrijk van de hemel (de schat in de akker, de waardevolle parel). Naar aanleiding van de vraag of de eerste gelijkenis in verband kan worden gebracht met Mat. 6:19 ("Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde …") mondt de discussie uit in een gesprek over de methode waarmee gelijkenissen moeten worden uitgelegd. Veel exegeten en predikers zijn geneigd om alle elementen in een gelijkenis aandacht te geven en er allerlei andere bijbelteksten bij te halen, maar het gaat meestal om slechts één punt van vergelijking. Anders wordt het al gauw allegorie en fantasie.

Daarna gaan we verder met het M.Div-plan, de gedeelten over beleid en programma. We vergaderen de hele dag, meestal plenair soms in kleine commissieverband. Als eerste onder-deel van het gedeelte over het programma (waarin het geformuleerde beleid gedetailleerd wordt uitgewerkt) bespreken we de toelatingseisen voor de M.Div-studenten. Die worden door Matheus strak en strict geformuleerd. Ook het curriculum krijgt alle aandacht. Gezamen-lijk stellen we de vakken vast. De kleine commissie gaat alles per semester indelen. We praten ook uitgebreid over de financiën. Uiteindelijk zit daarop alles vast. Dat het veel geld gaat kosten, is duidelijk. Maar we moeten toch proberen om de kosten zoveel mogelijk te beperken. Veel is al voorbereid, maar de correcties en verdere uitwerkingen gaan weer naar de kleine commissie (die tot in de kleine uurtjes doorwerkt).

Ook op donderdagmorgen houden we na het ontbijt eerst weer een meditatief gesprek, nu over Luk. 18:1-8. Matheus vertelt dat hij een artikel van een moslim heeft gelezen waarin deze o.m. deze tekst aangrijpt om Jezus als onbetrouwbaar neer te zetten. Jezus accepteert, zegt hij, het gedrag van een onrechtvaardige rechter. Conclusie: Jezus is een zondaar. De schrijver vergeet maar even naar zijn eigen achtergrond te kijken: Indonesia is het grootste moslimland ter wereld, en tegelijk het meest corrupte land. Dat zou hem al bescheiden moeten maken. Maar ook leest hij niet wat er staat. Want Jezus keurt het gedrag van die onrechtvaardige rechter helemaal niet goed. Het gaat in de gelijkenis niet eens om die rechter, maar om die weduwe die maar volhoudt. Ik vertel dat een Engelse vertaling deze gelijkenis als titel meegeeft 'De gelijkenis van de volhoudende weduwe'. Precies daarom gaat het. Als een onrechtvaardige rechter uiteindelijk - zij het onder druk - toch nog recht weet te doen, hoeveel temeer onze rechtvaardige Vader in de hemel. Volhouden dus, ook al lijden we groot onrecht. Er zal uiteindelijk recht geschieden.

Naar aanleiding hiervan praten we ook nog een poosje over opduikende 'Jezus-theologieën', met name die van Ioanes Rakhmat. Rond en na Pasen zijn hierover artikelen verschenen in het dagblad Kompas, eerst van Rakhmat en daarna van anderen als reactie. Het is duidelijk dat de kerken hierdoor vreselijk verzwakt raken. Hoe kunnen ze zo ooit standhouden. En dat terwijl die opvattingen zo inconsistent zijn: waarom wel de opstanding van Jezus 'geestelijk' interpreteren, maar niet zijn dood aan het kruis? Omdat het ene wel past in het menselijk verstand, het andere niet. De mens bepaalt dus wat echt en onecht is. De oude zonde van Gen. 3.

Wat het M.Div-programma betreft, we moeten alleen nog de afwerking doen. Die vraagt, zoals meestal, toch nog heel wat tijd. Maar om een uur of elf zijn we klaar. De klus is af. We zijn er allemaal zeer content mee en hebben een voldaan gevoel. Dat brengen we onder woorden ook. We hebben een paar fijne dagen gehad, in grote saamhorigheid, met een prachtig resultaat. En nu maar hopen dat het in Nederland positief wordt ontvangen. Ik ben ervan overtuigd dat de GZD enthousiast zal reageren. Maar is het financieel uitvoerbaar? Het is wel zeker dat daarvoor actie moet worden ondernomen.

 terug   naar boven