Marianus T. Waang M. Th. over de multireligiositeit van zijn vaderland Indonesië.

door G. Riemer

Kampen, 28 november 2007.
De aula van de Theologische Universiteit zit goeddeels gevuld met een aantal vogels van zeer diverse pluimage. Naast de gebruikelijke soort bij dit soort gelegenheden (proffen en studenten) zien we veel Indonesische types, een behoorlijk koppel Grunnegers en een enkele verdwaalde Fries.

Achter de katheder staat fier Marianus Waang in goed Nederlands zijn masterthesis te verdedigen. Hij neemt de vogels mee op trektocht naar zijn vaderland Indonesië. Drie jaar geleden is hij van daar vertrokken met een missie:‘Master of Theology’ worden en dan terugkomen om de Theologische Hogeschool Setia in Jakarta te dienen met Reformed Theology!

Met vrouw en kind landde hij eind september 2004 op Schiphol. Hij leerde de taal, wende aan kikkers, kou, stamppot en andere grutjes en zette zich aan de studie Systematische Theologie onder leiding van de Kampense vogelaar-theoloog B. Kamphuis. Nu, na drie jaar, ligt 58 pagina’s dik zijn Master-thesis op tafel. Van hem, wiens ouders nog analfabeet waren.

“De visie van A.G. Honig jr. op de aard van de christelijke verlossingsleer tegenover de heroverweging daarvan in de Indonesische theologie”. Fier! Dat woord kenmerkt niet alleen zijn optreden nu, maar ook de inhoud van zijn scriptie. Moedig! De jonge master stelt zich strijdbaar op in het Indonesische debat over de spanning tussen de godsdiensten. Hoe realiseren we een vreedzame realatie tussen de godsdiensten in een land waar menig kerkgebouw in vlammen opging, twee christenmeisjes werden onthoofd, predikanten werden vermoord en hele christelijke dorpen op de vlucht sloegen? Waar op de muren van de campus van Setia met rode letters gekalkt werd ‘oprotten of sterven...’?!

Marianus richt zich vooral op de binnenkerkelijke discussie in zijn vaderland. Hij signaleert dat menig theoloog bezig is het evangelie te reduceren tot een acceptabele ideologie. De scherpe leer van de uitverkiezing moet bijvoorbeeld het veld ruimen. Hij wijst theologen aan die het evangelie verdunnen tot naastenliefde en intermenselijke verzoening. Ook de triniteitsleer moet het ontgelden. Omdat die leer onacceptabel is voor Islamieten. Christenen kunnen beter hun idee over de godheid van Christus laten varen. Laat hem een voorbeeld zijn, een groot profeet - en zie, dan past Hij ook in de Koran. En vooral, laat de exclusiviteit van de christelijke verlossingsleer los. Andere wegen leiden óók tot Allah en naar de hemel.

Laat lós die waarheidsclaim van het evangelie, laat lós alles wat riekt naar monopolie of superioriteit.

Nee! Zo klonk het in het Meru en Golgotha van Honig. En nu ook uit de mond van Marianus. Daarmee laat hij de naastenliefde niet los, integendeel. Hij wil écht luisteren naar andere godsdiensten en het goede daarin aangrijpen voor een goed gesprek. Maar iedere christen die de Bijbel serieus neemt kan niet anders dan blijven belijden: Solo Christo!  Met die boodschap staan christenen niet fanatiek, intolerant of fundamentalistisch in de wereld - maar wél apart. Liefdevol hebben zij te getuigen van een God die in Christus zijn diepste woord gesproken heeft.

Wij feliciteren Marianus van harte met zijn titel en vooral met zijn heldere boodschap.

Onze Here God stelle je tot een zegen in het moeilijke gesprek met andersdenkenden. Hij geve je door zijn Heilige Geest de kracht om je taak als hoofddocent Systematische Theologie aan de STT Setia te vervullen.

 terug   naar boven